Thursday, June 26, 2003
قوي ترين سلاح ما دربرابر استبداد قدرت خريد ماست
عبور از استبداد پيش نياز آزادي و دموكراسي
(درد دلي با نخبگان و رهبران گروههاي سياسي)
امروز بين ما و آزادي و دموكراسي دره اي وجود داردبنام استبداد با عمق تمدن هزار ساله ولي به عرض يك قدم و ما هيچگاه نحواسته ايم در طول تاريخ از اين دره عبور نماييم، بخاطر اينكه بنده مصرف بودايم و بيشتر به نجواهاي شكم خود گوش داده ايم، به راحتي فكر كرده ايم.
اينك فرصت ديگري در تاريخ فراهم شده كه يكبار به سخن دل و مغز گوش فرا دهيم و با قدمي مصمم از اين دره براحتي عبور نماييم و برا ي هميشه طومار استبداد را درهم پيچيم، و دراين حركت مهم نيست كه چه كسي قدم اول را برميدارد ، مهم اين است كه هركس مسئول عبور خود از استبداد است و شكستن استبداد طلبي در وجود خود.
بر همه نخبگان و رهبران سياسي مبرهن و واضح است كه در يك حكومت موكراتيك و آزاد ظرفيت قدرت محدود است و ميبايست نيروههايي كه داراي توانايي مديريت اجرايي و پايگاههاي مردمي هستند تصدي امور حكومتي را داشته باشند ، ولي از انجاييكه يك گروه سياسي قادر به مديريت در كليه سطوح حكومتي نميباشد ، در يك حكومت دموكراتيك ناگزير به قبول ائتلافي از گروهها در امور اجرايي هستيم تا بدون توسعه بي رويه در دستگاههاي اجرايي با اتكا به مديران توانمند از ظرفيتهاي موجود استفاده نماييم. اگر همه نخبگان و رهبران سياسي در موضوع فوق اتحاد نظر داشته باشند پس لازم است است همين تفكر در امر مبارزه و رسيدن به يك حكومت دموكراتيك نيز مورد قبول باشد.
امروز بايد قبول بكنيم كه حاصل ترويج فرهنگ كسب مالكيت ومصرف گرايي موجب تقويت و تحكيم پايگاههاي اقتصادي استبداد در داخل خارج از كشور گرديده است.
اگر روزي در كنفراس گوادالوپ سران استعمار براي جايگزيني مهره اي جديد بجاي شاه به اتحاد نظر ميرسند تنها عامل ان وجود روابط سازمان يافته(سنتي) عميق بين عوامل وابسته به مهره جديد در كليه سطوح جامعه ما بوده است كه قادر بود در مدت كوتاهي جمعيت چند ميليوني رابه خيابانها بكشاند، ولي امروز ان روابط به لحاظ تغيير در ماهيت و خروج از لاك مردمي تبديل به يك نيروي سركوبگر شده و ضمنابعلت فقدان انگيزه هاي معنوي كليه پايگاههاي مردمي خود را ازدست داده و صرفا براساس روابط و منافع اقتصادي داراي انسجام سازماني ميباشند.
امروز نيروههاي سركوبگر با تكيه بر منابع اقتصادي و تداركات قوي از ناحيه گروههاي اقتصادي آشكار و پنهان قادر به حضور سازمان يافته و سركوب ازديخواهان ميباشند.
شايد در كنفراس اخير سران استعمار در رويان فرانسه ، انان نيز به مسائل فوق واقف گرديده اند و در برنامه ريزي مشابه سال 1357 در صدد تغيير مهره هستند.
در شرايط كنوني جهان و توسعه سيستمهاي ارتباطي در صورت ائتلاف نيروههاي سياسي ميتوان به سازماندهي منسجم در مقابل استبداد دست زد و با تقويت معنويت در امر مبارزه و بدون پرداختن به جدلهاي قديمي در باره نوع حكومت اينده و در دستور كار قرار دادن هدف اصلي يعني عبور از استبداد راه كار اساسي مبارزه در ضربه زدن به پايگاههاي اقتصادي استبدادو ايجاد اختلال در روند كسب منافع اقتصادي آنان مورد اتفاق كليه كروهها قرار گيرد.
بطور مثال نوشابه بعنوان يك كالاي غير ضروري با توليد دهها ميليونها بطر در روز در كل كشور كه تماما بصورت مستقيم و غير مستقيم وابسته به عوامل استبداد است موجب كسب ميليارد ها تومان درامد در روز برا ي انان ميگردد و مافياي شكر در ايران نيز ازكنار ان ميلياردها تومان سود ميبرند . چنانكه در يك برنامه سازمان يافته و تبليغ از طريق تمامي رسانه ها بتوانيم از تاريخ مشخصي ( مثلا 18 تيرماه 1382) تحريم مصرف نوشابه را در سطح كشور آغاز نماييم ، ضمن قطع منافع نامشروع اقتصادي استبداد و اختلال در چرخه سنتي اقتصاد انان موجب تعطيلي دهها كارخانه و بيكاري هزاران كارگر و پيامدها اجتماعي ان براي استبداد شويم. و از طرفي چناچه با سازماندهي ايرانيان خارج از كشور و اتخاذ همين رويه براي تحريم انواع نوشابه هاي خارجي ميتوانيم پيام اين حركت را جهاني نماييم. اگر ايرانيان خارج از كشور بتوانند با سازماندهي و قراردادن يك نفر بصورت شيفتي در سر هر چهار راه درشهرهاي بزرگ اروپا و امريكا اين پيام تحريم را به گوش جهانيان برسانند و ملتهاي آزاد دنيا را نيز باما همراه نمايند ، مطمئن باشيد كه خود كمپاني كوكا كولا ظرف مدت چند ماه ترتيب استبداد را خواهد داد.
پس اي نخبگان و رهبران سياسي كه واقعا دنبال رهايي از استبداد و استقرار آزادي و دموكراسي در ايران هستيد بدانيد كه در صورت تحقق روش مبارزه فوق و تسري ان به كليه سطوح جامعه و فراگير شدن تحريم كالاها وخدمات استبداد و همراهي جهاني ، ريشه استبداد براي هميشه در ايران خشك خواهد شد و با نهادينه شدن اين روش مبارزه ديگر جايي براي استبداد بصورت مدرن و يا سنتي ان در اين كشور نخواهد بود.
پيش بسوي اتحاد و تشكيل شوراي همبستگي براي رهايي از استبداد
سياوش تهراني
عبور از استبداد پيش نياز آزادي و دموكراسي
(درد دلي با نخبگان و رهبران گروههاي سياسي)
امروز بين ما و آزادي و دموكراسي دره اي وجود داردبنام استبداد با عمق تمدن هزار ساله ولي به عرض يك قدم و ما هيچگاه نحواسته ايم در طول تاريخ از اين دره عبور نماييم، بخاطر اينكه بنده مصرف بودايم و بيشتر به نجواهاي شكم خود گوش داده ايم، به راحتي فكر كرده ايم.
اينك فرصت ديگري در تاريخ فراهم شده كه يكبار به سخن دل و مغز گوش فرا دهيم و با قدمي مصمم از اين دره براحتي عبور نماييم و برا ي هميشه طومار استبداد را درهم پيچيم، و دراين حركت مهم نيست كه چه كسي قدم اول را برميدارد ، مهم اين است كه هركس مسئول عبور خود از استبداد است و شكستن استبداد طلبي در وجود خود.
بر همه نخبگان و رهبران سياسي مبرهن و واضح است كه در يك حكومت موكراتيك و آزاد ظرفيت قدرت محدود است و ميبايست نيروههايي كه داراي توانايي مديريت اجرايي و پايگاههاي مردمي هستند تصدي امور حكومتي را داشته باشند ، ولي از انجاييكه يك گروه سياسي قادر به مديريت در كليه سطوح حكومتي نميباشد ، در يك حكومت دموكراتيك ناگزير به قبول ائتلافي از گروهها در امور اجرايي هستيم تا بدون توسعه بي رويه در دستگاههاي اجرايي با اتكا به مديران توانمند از ظرفيتهاي موجود استفاده نماييم. اگر همه نخبگان و رهبران سياسي در موضوع فوق اتحاد نظر داشته باشند پس لازم است است همين تفكر در امر مبارزه و رسيدن به يك حكومت دموكراتيك نيز مورد قبول باشد.
امروز بايد قبول بكنيم كه حاصل ترويج فرهنگ كسب مالكيت ومصرف گرايي موجب تقويت و تحكيم پايگاههاي اقتصادي استبداد در داخل خارج از كشور گرديده است.
اگر روزي در كنفراس گوادالوپ سران استعمار براي جايگزيني مهره اي جديد بجاي شاه به اتحاد نظر ميرسند تنها عامل ان وجود روابط سازمان يافته(سنتي) عميق بين عوامل وابسته به مهره جديد در كليه سطوح جامعه ما بوده است كه قادر بود در مدت كوتاهي جمعيت چند ميليوني رابه خيابانها بكشاند، ولي امروز ان روابط به لحاظ تغيير در ماهيت و خروج از لاك مردمي تبديل به يك نيروي سركوبگر شده و ضمنابعلت فقدان انگيزه هاي معنوي كليه پايگاههاي مردمي خود را ازدست داده و صرفا براساس روابط و منافع اقتصادي داراي انسجام سازماني ميباشند.
امروز نيروههاي سركوبگر با تكيه بر منابع اقتصادي و تداركات قوي از ناحيه گروههاي اقتصادي آشكار و پنهان قادر به حضور سازمان يافته و سركوب ازديخواهان ميباشند.
شايد در كنفراس اخير سران استعمار در رويان فرانسه ، انان نيز به مسائل فوق واقف گرديده اند و در برنامه ريزي مشابه سال 1357 در صدد تغيير مهره هستند.
در شرايط كنوني جهان و توسعه سيستمهاي ارتباطي در صورت ائتلاف نيروههاي سياسي ميتوان به سازماندهي منسجم در مقابل استبداد دست زد و با تقويت معنويت در امر مبارزه و بدون پرداختن به جدلهاي قديمي در باره نوع حكومت اينده و در دستور كار قرار دادن هدف اصلي يعني عبور از استبداد راه كار اساسي مبارزه در ضربه زدن به پايگاههاي اقتصادي استبدادو ايجاد اختلال در روند كسب منافع اقتصادي آنان مورد اتفاق كليه كروهها قرار گيرد.
بطور مثال نوشابه بعنوان يك كالاي غير ضروري با توليد دهها ميليونها بطر در روز در كل كشور كه تماما بصورت مستقيم و غير مستقيم وابسته به عوامل استبداد است موجب كسب ميليارد ها تومان درامد در روز برا ي انان ميگردد و مافياي شكر در ايران نيز ازكنار ان ميلياردها تومان سود ميبرند . چنانكه در يك برنامه سازمان يافته و تبليغ از طريق تمامي رسانه ها بتوانيم از تاريخ مشخصي ( مثلا 18 تيرماه 1382) تحريم مصرف نوشابه را در سطح كشور آغاز نماييم ، ضمن قطع منافع نامشروع اقتصادي استبداد و اختلال در چرخه سنتي اقتصاد انان موجب تعطيلي دهها كارخانه و بيكاري هزاران كارگر و پيامدها اجتماعي ان براي استبداد شويم. و از طرفي چناچه با سازماندهي ايرانيان خارج از كشور و اتخاذ همين رويه براي تحريم انواع نوشابه هاي خارجي ميتوانيم پيام اين حركت را جهاني نماييم. اگر ايرانيان خارج از كشور بتوانند با سازماندهي و قراردادن يك نفر بصورت شيفتي در سر هر چهار راه درشهرهاي بزرگ اروپا و امريكا اين پيام تحريم را به گوش جهانيان برسانند و ملتهاي آزاد دنيا را نيز باما همراه نمايند ، مطمئن باشيد كه خود كمپاني كوكا كولا ظرف مدت چند ماه ترتيب استبداد را خواهد داد.
پس اي نخبگان و رهبران سياسي كه واقعا دنبال رهايي از استبداد و استقرار آزادي و دموكراسي در ايران هستيد بدانيد كه در صورت تحقق روش مبارزه فوق و تسري ان به كليه سطوح جامعه و فراگير شدن تحريم كالاها وخدمات استبداد و همراهي جهاني ، ريشه استبداد براي هميشه در ايران خشك خواهد شد و با نهادينه شدن اين روش مبارزه ديگر جايي براي استبداد بصورت مدرن و يا سنتي ان در اين كشور نخواهد بود.
پيش بسوي اتحاد و تشكيل شوراي همبستگي براي رهايي از استبداد
سياوش تهراني